BalkanForum - das Forum für alle Balkanesen
Erweiterte Suche
Kontakt
BalkanForum - das Forum für alle Balkanesen
Benutzerliste

Willkommen bei BalkanForum - das Forum für alle Balkanesen.
Seite 6 von 15 ErsteErste ... 2345678910 ... LetzteLetzte
Ergebnis 51 bis 60 von 150

Wer waren die Skythen

Erstellt von Dr. Gonzo, 11.04.2014, 00:17 Uhr · 149 Antworten · 9.356 Aufrufe

  1. #51
    Avatar von Heraclius

    Registriert seit
    01.01.2011
    Beiträge
    13.284
    Schon wieder so ein "Historien"-Thread.

    Heraclius

  2. #52

    Registriert seit
    24.12.2012
    Beiträge
    1.848
    Zitat Zitat von DocGonzo Beitrag anzeigen
    E Vor dem 10jhd gabs keine Türken in Anatolien oder im Vorderen Orient. Ihr seid ein vergleichsweise junges Besatzervolk. Turkvölker wurden aus mitleid und als arbeistkraft genutzt, bis sie sich gegen die Herrscher stellten.
    Die vorherrschend Meinung der Wissenschaft ist eindeutig.

    Für Träumereien a la groß turanistan ist hier kein Platz, nur wissenschaftliche Fakten.
    Wolgabulgaren.

  3. #53
    Avatar von Heraclius

    Registriert seit
    01.01.2011
    Beiträge
    13.284
    Zitat Zitat von DocGonzo Beitrag anzeigen
    E Vor dem 10jhd gabs keine Türken in Anatolien oder im Vorderen Orient. Ihr seid ein vergleichsweise junges Besatzervolk. Turkvölker wurden aus mitleid und als arbeistkraft genutzt, bis sie sich gegen die Herrscher stellten.
    Die vorherrschend Meinung der Wissenschaft ist eindeutig.

    Für Träumereien a la groß turanistan ist hier kein Platz, nur wissenschaftliche Fakten.



    In Anatolien siedelten sich die Türken im Gefolge der Schlacht bei Mantzikert nach 1071 n. Chr. an, also am Ende des 11. Jahrhunderts. Zuvor standen sie aber schon bei den Persern unter Vertrag, wie du geschrieben hast wahrscheinlich als Arbeitskraft. Durch die Perser haben die nomadischen Türken einen Teil ihrer zivilisatorischen Vorzüge vermittelt bekommen.

    Heraclius

  4. #54
    Avatar von der skythe

    Registriert seit
    23.03.2013
    Beiträge
    3.935
    Zitat Zitat von Heraclius Beitrag anzeigen
    In Anatolien siedelten sich die Türken im Gefolge der Schlacht bei Mantzikert nach 1071 n. Chr. an, also am Ende des 11. Jahrhunderts. Zuvor standen sie aber schon bei den Persern unter Vertrag, wie du geschrieben hast wahrscheinlich als Arbeitskraft. Durch die Perser haben die nomadischen Türken einen Teil ihrer zivilisatorischen Vorzüge vermittelt bekommen.

    Heraclius
    Durch die Perser?
    Es waren eher die Araber mein Freund...

  5. #55
    Avatar von Heraclius

    Registriert seit
    01.01.2011
    Beiträge
    13.284
    Zitat Zitat von der skythe Beitrag anzeigen
    Durch die Perser?
    Es waren eher die Araber mein Freund...


    Seljuq dynasty


    The House of Seljuq (Persian: سلجوقيان‎ Saljūqiyān; Turkish: Selçuklular) was a Turkish Sunni Muslim dynasty that gradually adopted Persian culture and contributed to the Turko-Persian tradition in the medieval West and Central Asia. The Seljuqs established both the Seljuq Empire and Sultanate of Rum, which at their total height stretched from Anatolia through Persia, and were targets of the First Crusade.


    Heraclius

  6. #56
    Avatar von der skythe

    Registriert seit
    23.03.2013
    Beiträge
    3.935
    Zitat Zitat von Heraclius Beitrag anzeigen
    Heraclius
    Lasst mal den Wiki scheiss und beobachtet die Ankunft der Türken im Nahen Osten genauer,Sie waren meiner Meinung nach schon viel früher in der Region zu besuch.
    Spätestens im 8.Jahrhundert siedelten Sie auch in scharen in dieser Region.
    Der Islam zu jener Zeit die Hochkultur schlechthin auf dem Erdball und vor allem Bagdad waren die grösste Inspiration für die Türken.
    Anfangs kamen Sie als Sklaven,schnell hatten Sie auch führende Positionen erreicht und siedelten dann in Scharen vor allem in Anatolien.

  7. #57

    Registriert seit
    24.07.2013
    Beiträge
    2.252
    Zitat Zitat von der skythe Beitrag anzeigen
    Lasst mal den Wiki scheiss und beobachtet die Ankunft der Türken im Nahen Osten genauer,Sie waren meiner Meinung nach schon viel früher in der Region zu besuch.
    Spätestens im 8.Jahrhundert siedelten Sie auch in scharen in dieser Region.
    Der Islam zu jener Zeit die Hochkultur schlechthin auf dem Erdball und vor allem Bagdad waren die grösste Inspiration für die Türken.
    Anfangs kamen Sie als Sklaven,schnell hatten Sie auch führende Positionen erreicht und siedelten dann in Scharen vor allem in Anatolien.
    Natürlich waren wir viel früher im Nahen-Osten und zwar als Sklaven und Soldaten aber wir besetzten immer höhere Posten und somit fiel es uns leichter die Arabischen Herrscher zu putschen und die Macht zu übernehmen.

    Die Araber waren Faschisten und Jagden die Türken es gab sogar eine Fatwa wo nach jeder Soldat für einen Türken-Kopf bezahlt wurde. Nach dem Hülegü einmarschiert ist war es auch schon vorbei wir haben die Araber besiegt und den Kalifen geschlachtet laut Arabischen Quellen fielen 2 Mio zum Opfer was ich für übertrieben halte.

    Eroberung von Bagdad (1258) ? Wikipedia



    Die Definition von Fasik

    Fasık kelimesi en genel mânâsıyla İslam dininde, Allah’ı ve O’nun emirlerini kabul ettiği halde Allah’a itaat etmeyen, Kur’an’ı, Peygamberleri, Ahireti yok sayan insanlar için kullanılır.

    Und die Botschaft an den Arabischen Kalifen:

    „Wenn ich erst im Zorn mein Heer nach Bagdad richte und magst du dich auch im Himmel oder auf Erden verstecken werde ich dich aus deiner Bahn werfen,dich wie ein Löwe in die Luft schleudern,werde ich keinen in deinem Reich am Leben lassen und deine Stadt, dein Land, dich selbst in Asche legen.Sollen wir dich und deine ehrenwerte Familie verschonen,so befolge meinen Rat mit Weisheit.Tust du dies nicht, musst du dem Willen
    Tengris ins Auge blicken.

    Botschaft Hülegüs an den Kalifen von Bagdad


    Das selbe Spiel können wir auch beim Einfall in Anatolien erkennen die Armenier und Kurden hat man sich vorher gekauft Türkische Generäle die hohe Posten in der Byzanz besetzten desertierten und halfen den Seldschucken das Land zu erobern.

    Die Perser jammern noch heute über den Malazgirt Krieg und die Araber das wir das Arabische Kalifat zerstört haben deshalb bezeichnen sie das Osmanische Reich ja auch als "dunkles Zeitalter" der Rückständigkeit und ich denke nicht das sie das Ironisch meinen.
    Hier der Malazgirt Krieg in Details.Malazgirt Savaşı

    Malazgirt Savaşı, 26 Ağustos 1071’de Malazgirt ovasında meydana gelmiş, Selçuklu Sultanı Alparslan ve Doğu Roma İmparatoru Romen Diyojen arasında gerçekleşmiş, Anadolunun Türk’lere yeni yurt olmasını sağlamış olan meydan savaşıdır.
    Malazgirt Savaşı, 26 Ağustos 1071’de Muş’ta bulunan Malazgirt ovasında meydana gelmiş, Selçuklu Sultanı Alparslan ve Doğu Roma İmparatoru Romen Diyojen arasında gerçekleşmiş, Anadolunun Türk’lere yeni yurt olmasını sağlamış olan meydan savaşıdır.



    Malazgirt Savaşı Öncesi Tarafların Durumu

    Selçuklular, İç Asya’da henüz yeni kurulmuş bir ülke durumundaydı. Gazne devletini yıkarak topraklarına ve saltanat varlıklarına sahip olup güçlenen Selçuklular, zamanla bölgesinde hakim bir güç haline gelince Doğu Roma ile komşu olmuştu.


    Doğu Roma, her ne kadar siyasi olarak Anadolunun hükümdarı durumunda ise de Anadolu toprakları sosyal ve kültürel açıdan Doğu Roma medeniyetine tabi durumda değildi. Doğu Roma bünyesinde yaşayan Ermeniler, Kürtler, Gürcüler, Abazalar, Slavlar ve Bulgar / Hazar Devletleri döneminde Trakya bölgesine yerleşen Peçenek ve Uz Türkleri, Roma Devleti içerisinde hem azınlık olarak yaşamakta hem de Paralı Asker olarak görev almaktaydı. Doğu Roma İmparatorluğu, bu azınlıklar üzerinde siyasi ve askeri baskılar kurmakta ve coğrafyayı politik olarak yönetmekteydi. Bu bağlamda Roma kökenli olmayan bu toplulukların Doğu Roma otoritesi altında yaşaması bir tercih değil zorunluluktu. Bu sebeple Doğu Roma sınırlarını kaleler ve surlarla korumuyor, ileri karakollarla ve toprakları üzerindeki olası tehditlere karşı asker sevk ederek hakimiyet sağlıyordu.


    Selçuklular, Malazgirt Savaşından önce yeni sınır komşuları Doğu Romaya sık sık gaza seferleri düzenliyorlardı. Zira Anadolu hem verimli ve zengin topraklarıyla ideal bir coğrafyaydı hem de İç Asya neredeyse tamamen İslamlaşmıştı. Selçuklular hem islamın yayılması hem de verimli coğrafyalara yayılma politikasıyla Doğu Romayı hedef olarak belirlemişti.

    Malazgirt Savaşının Nedenleri


    Doğu sınırında ortaya çıkan ve giderek artan Türk-İslam tehlikesi Doğu Romayı telaşlandırmıştı. Zira Selçuklular seferlerinde istilaya girişmiyor, yerleşim yerlerini tahrip etmiyor, halka zulümde bulunmuyor, hedef olarak Doğu Roma askeri mevkilerini hedef alıyordu. Selçukluların bu politikası Doğu Roma bünyesinde bulunan ve Doğu Romalı olmayan toplumların üzerinde olumlu bir etki bırakıyordu. Buda Doğu Romalı idareciler için daha büyük bir tehlikeydi. Zira aidiyet hissi bulunmayan bu toplumların Selçuklu idaresini tercih etmeleri daha da tedirgin edici bir sorun olacaktı.

    Malazgirt Savaşı öncesi Roma İmparatorluğunun Durumu


    Selçuklular Anadolunun içlerine doğru akınlarını ilerletirken Doğu Roma politik karışıklıklar içerisindeydi. Ülkenin yönetimi dul kalan Bizans İmparatoriçesi Eudoxie’nin elindeydi. Kendisi ülkenin yönetimi için yeterli değildi ve evleneceği kişi Doğu Roma İmparatoru olacaktı. Doğu Romalı idareciler, ülkedeki otorite boşluğunu tamamlamak ve yeni İmparatoru seçmek için Eudoxie’e pek çok damat adayı teklifinde bulundular. Ancak Edoxie, teklif edilen damat adaylarının yerine hapis tutulan Doğu Roma kumandanı Romen Diyojen’i tercih etti (1068).


    Romen Diyojen, Roma ordusu içinde yüksek rütbelere yükselmiş başarılı bir askerdi ancak X. Konstantin Dukas’ın oğullarını tahttan indirmek için komplo hazırlamak suçundan hapsedilerek İdama mahkum edilmişti (1067). Eudoxie, Doğu sınırlarında artan Türk-İslam tehdidine karşı ülkeyi bir askerin yönetimine bırakmayı tercih etti ve hapisten çıkartıp affederek kendisiyle evlendi. Romen Diyojen artık Doğu Romanın imparatoru konumundaydı ancak saltanat ailesinden olmadığı için onun imparator olmasına muhalif eden askeri ve siyasi gruplar bulunuyordu. Diyojen, yönetime geçtikten sonra politikalarını destekleyecek görevliler atayarak siyasi manevralarla muhalifleriyle baş edip kendisine karşı oluşan siyasi hareketleri engelledi. Romen Diyojen artık Doğu Romanın idaresini tam olarak üstlenmiş ve yerini sağlamlaştırmış oldu.

    Malazgirt Savaşı Öncesi Selçukluların Durumu

    Bu tarihlerde Selçuklular Anadolunun içlerine doğru seferlerini arttırmış, Kars, Ege ve hatta Marmaraya kadar akınlar yapar duruma gelmişti. Romen Diyojen, göreve geldikten sonra Selçuklu akınlarına karşı koymak için düzenli olarak seferler düzenledi. Selçuklu akınlarıyla düşen ileri karakol kalelerini kontrol altına almak amacıyla 1068 yılında Karsı, 1069’da Pozantı’yı, 1069’da Palu’yu, 1070’de Kayseri’yi kontrol altına aldı.


    Bu tarihlerde Selçuklu Devleti, İslam ülkeleri için tehdit oluşturan Şii-Fatımi Devleti üzerine sefere çıkmaya hazırlanıyordu. Suriye’de bulunan Selçuklu Sultanı Alparslan, ordularını Mısıra doğru harekete geçirdi. Roman Diyojen ise büyük Doğu Seferi için uzun süredir devam ettiği hazırlıklarını tamamlamış, İmparatorluk askerlerinin yanı sıra Frank, Norman, Slav, Gürcü, Abaza, Kürt, Peçenek ve Uz’lardan tertip ettiği çoğu paralı askerlerden oluşan 70.000 kişilik bir orduyla Selçuklular üzerine sefere çıkmıştı. Anadoluda yaşayan diğer bir azınlık olan Ermeniler ise bu seferberliğe yanaşmamıştı. Romen Diyojen, ordularıyla birlikte Sivas’a ulaşınca tabiyeti kabul etmedikleri için Ermeni Prenslerini ve tebasını kılıçtan geçirerek öldürdü, Ermeni yerleşim yerlerini de Askerlerine yağma ettirdi. Böylelikle tabiyeti kabul etmeyen Ermenilerden intikamını almış, benzeri aykırılıklara karşı göz dağı vermiş oldu.

    Malazgirt Savaşının Gelişimi

    Romen Diyojen, güçlü ordusunun verdiği öz güvenle direniş ve tehditle karşılaşmadan ilerliyordu. Diyojen, bu seferi Türk tehdidinden kurtulmak için başlatmıştı ancak ordusunun verdiği öz güvenle hedefini büyüterek Doğudaki tüm İslam ülkelerini hedef olarak belirledi. Amacı artık sadece Türkler değil doğuda bulunan tüm İslam ülkeleriydi. Öyle ki, savaşı kazanacağından emin olan Diyojen Horasan, Rey, Acem, Arap ve Suriye şehirlerinin idarelerini komutanlarına paylaştırmış hatta bunu kendilerine taahhüt bile etmişti.


    Roma Ordusu Sivas’ta savaş hazırlıklarını tamamlamak üzereydi. Savaşın hangi stratejiye göre gerçekleşeceği tartışılıyordu. Diyojen’in önüne iki alternatifli bir plan koyuldu. Birinci planı Roma ordusunun en tecrübeli komutanı olan General Nikefor Bryennes ile Türk asıllı savaş stratejisti General Magistors Tarkhal getirdi. Bu iki generalin teklifi Türklere karşı tedbirli ve ihtiyatlı hareket ederek Erzuruma ilerleyip burada konuşlandıktan sonra Türkleri kışkırtarak üzerlerine çekmek ve savaşın Roma Toprakları içerisinde yapmak şeklindeydi. Bu plana göre Roma Ordusu sefere çıkarak bir bakıma Savunma Savaşı yapacaktı. Bu alternatife korkaklık olarak bakan bazı generaller ise hızlıca hareket edilip İrana doğru yönelinmesi, savaşın Selçuklu topraklarında yapılarak hızlı sonuç alınmasını teklif ettiler. Diyojen, ordusunun gücünü kullanmak ve hızlı sonuç almak istediği için ikinci alternatifi tercih ederek istila ağırlıklı bir strateji izlemeye karar verdi.


    Selçuklu Sultanı Alparslan, Roma Ordularının harekete geçtiğini öğrenince Mısır seferi yolundan geri dönerek Ordularıyla Suriye’ye doğru yola çıktı. Yeterli hazırlıkları yapmaya vakti olmadığı için casusları aracılığıyla Ordusunun Rey şehrinde konuşlandığı haberini yaydı ve Muş’a doğru ilerleyerek Malazgirt ovasının doğusunda ordugah kurup savaş hazırlıklarına başladı. Roma Ordusu, Alparslan’ın planladığı gibi Selçuklu ordusuyla Rey şehrinde karşılaşacağını düşünerek sefer istikametini kesinleştirmişti. Sultan Alparslan, töre gereği bir heyet hazırlayarak komutanlarından Sav Tigin’le birlikte Romen Diyojen’e elçi olarak gönderdi. Alparslan elçilerini Roma Ordusunun işine gelmeyecek bir barış teklifinde bulundu. Zira bu teklif esasında başlı başına bir barış amaçlamıyor, bir bakıma zaman kazanmak, iletişim kurmak ve düşmanın tavrını ölçmek amacı taşıyordu. Tahmin edildiği gibi Romen Diyojen, Selçuklu elçilerini hafife alıp onlara “Sulh müzakerelerini Rey’de yapacağım. Ordumu İsfahan’da kışlatıp Hemedan’da sulayacağım” demiştir. Selçuklu elçileri de “Atlarınızı Hemedan’da kışlayacaklarından ben de eminim, fakat sizin nerede kışlayacağınızı bilemiyorum” demiş, taraflar karşılıklı tehditlerle birbirlerini ölçmüş oldular. Artık Malazgirt Savaşının gerçekleşeceği kesinleşmiş, hatta savaş stratejileri bile netleşmiştir. Sultan Alparslan artık tüm hazırlıklarını tamamlamış, İslamın sancaktarlığınıda üstlendiği bu savaşta Halifeden dua talep etmiş, Halife de İslam ülkelerine Cuma hutbesinde okunacak duayı camilere göndermiştir.

    Malazgirt Savaşında Tarafların Askeri Güçleri

    Doğu Roma Ordusu, paralı askerlerle birlikte 70.000 kişilik bir orduyla Malazgirt ovasının kuzeyinde konuşlanmıştı. Selçuklu ordusunun askeri gücü ise sadece 40.000 kişiden ibaretti. Zira Roma ordusu, bu sefere 3 yıl boyunca hazırlanmış, Selçuklular ise Mısır seferi için çıktıkları yoldan geri dönerek mevcut ordularıyla Malazgirte ulaşmıştı. Selçuklu Ordusunun gücü Roma ordusuyla kıyasla yarı yarıya durumdaydı ancak Doğu Roma ordusu içerisinde Müslümanlıkla tanışmamış Peçenek ve Uz Türkleri de bulunuyordu. Sultan Alparslan, casuslar göndererek aynı soydan olduğu bu Türk birliklerine haber ulaştırıp kendilerine katılmaları teklifini gönderdi. Roma ordusunun en vurucu güçleri bu unsurlardı. Zira Anadolu içlerinde bulunan Abaz, Slav, Gürcü, v.b. kavimler yoğun savaşlar içerisinde bulunmuyorlardı. Trakya bölgesinde yaşayan Peçenek ve Uz Türkleri ise hem Roma İmparatorluğu ordusu içerisinde sıkça görev yapmakta hem de Batı cephesinde kendi bağımsız hareket edebildikleri savaşlara katılmaktaydılar. Üstelik Roma Ordusunun en önemli savaş stratejisti Magistors Tarkhal’da bir Peçenek Türküydü. Alparslan’ın teklifini olumlu karşılayan Peçenek ve Uz birlikleri Roma ordusu içerisinde konuşlanmış ancak Selçuklular için mücadele etmeye karar vermişlerdi.


    Roma ordusunun savaş düzeninde Romen Diyojen ordunun merkezinde, Anadolu ordu kumandanı Mikhail Attalicpiates sağda, Rumeli kumandanı Nikefor Bryennes solda, Andronikos Doucas’da geri cephedeydi. Bu taktik topyekün bir imha düzeniydi. Stratejileri de güçlü hücum ederek kesin sonuç almaktı. Sultan Alparslan’ın komutasında ise 40.000 kişilik Selçuklu ordusu Hilal şeklinde tertibat almıştı. Hafif süvari kıtaları kanatlarda, vurucu unsurlar ve merkez güçler orta geride bulunuyordu. Saldırı gerçekleştiği esnada merkez güçler yavaş yavaş geri çekilecek, at üstünde ok atan süvariler düşmanın yan ve geri hatlarına taarruz ederek Roma ordusunu yavaş yavaş zayıf düşürecekti. Bu taktikle düşman ordusu kendi karargahlarından uzaklaşacak, baskın kıtaları düşmanın en zayıf olduğu geri hattına saldırarak savaş düzenlerini bozacak ve geri çekilen birliklerin ileri atılmasıyla “Turan Taktiği” olarak bilinen strateji kullanılarak düşmanı yok edecekti.

    Malazgirt Savaşının Tezahürü

    Her iki tarafta da tüm hazırlıklar tamamdı. Alparslan, din alimlerinin de tavsiyesiyle muharebeyi Cuma günü 26 Ağustosta yapmaya karar verdi. 26 Ağustos Cuma günü Ordusuyla birlikte Namaz kıldı ve dua etti ;


    “Ya Rabbi! Sana tevekkül ediyor, azametin karşısında yüzümü yere sürüyor ve senin uğrunda cihad ediyorum. Ya Rabbi! Niyetim halistir. Bana yardım et; sözlerimde hilaf varsa beni kahret.”


    Ve sonrasında askerlerine dönerek tarihe geçen o muhteşem konuşmasını gerçekleştirdi ;


    “Burada Allahü tealadar başka bir sultan yoktur. Emir ve kader O’nun elindedir. Bu sebeple benimle birlikte cihad etmekte veya benden ayrılmakta serbestsiniz. “


    Selçuklu ordusu, sadakat nidalarıyla Sultan Alparslan’a bağlılıklarını haykırdılar. Sultan Alparslan, Beyaz kefen elbisesini giyerek atının kuyruğunu bağladı ve eline er silahı olan Gürzü alıp askerlerine şöyle hitap etti ;


    “Askerlerim! Şehit olursam bu beyaz elbise kefenim olsun. Ozaman ruhum göklere çıkacaktır. Benden sonra oğlum Melikşah’ı tahta çıkarın ve ona bağlı kalın. Zaferi kazanırsak istikbal bizimdir.“


    Alparslanı kefeni giyip şehitliği kabullenmiş vakur haliyle gören Selçuklu ordusu ağlayıp helalleşerek savaş düzeni aldı ve Cuma namazından hemen sonra ilk çarpışma başladı.


    Alparslan Turan taktiğini fevkalade şekilde uygulamaya başladı. Bozkır savaşlarındaki gibi Hilal şeklinde dizilen Selçuklu ordusu düşman üzerine hücum edip ilk vuruşları yaptıktan sonra yavaş yavaş geri çekilerek geriye doğru ok atabilen yetenekli süvarilerin ok atışlarıyla Roma ordusuna kayıplar verdirmeye başladılar. Selçuklu ordusunun İlk mukavemetten sonra geri çekilmesini başarısızlık olarak gören Romen Diyojen, geri çekilen Selçukluların peşinden sürek avı yapar gibi kontrolsüzce ilerlemeye başlamıştı. Bu esna da Peçenek ve Uz’lar savaştan iki saat sonra planladıkları gibi saf değiştirip Selçuklu ordusu saflarına katıldılar. Bunun yanında Roma ile mezhep ayrılığı yaşayan ve Diyojen’in Ermeni Prensliği üzerinde uyguladığı katliamlarla itaat altına aldığı Ermeni güçleri savaş meydanından çekildiler. Diyojen, Sultan Alparslan’ın uyguladığı Turan taktiğinin farkına varınca ağır kayıplar alan ordusunu geri çekmek zorunda kaldı. Savaş Diyojen’in planladığı gibi ilerlemiyordu. Önce Peçenek ve Uz’lar karşı safa geçmiş, sonra Ermeniler savaş meydanından çekilmişti. Üstelik Alparslanın uyguladığı Turan taktiği de orduya büyük kayıplar verdirmişti. Üstelik Savaş meydanında Türklerin Gürz ve Ok atışlarından etkilenen Roma askerleri teslim olmaya can atıyorlardı.


    Roma ordusu darbe aldıkça zayıflıyordu ve moral olarak çöküntüye uğramıştı. Frank, Norman, Slav ve Gürcü birilkleri savaş meydanından kaçtılar. Hatta Roma Ordusunun esas güçleri olan Hassalar ve Seçkin birlikler bile küçük gruplar halinde savaş meydanını terk ediyordu. Yaralı askerler ve kendisine bağlı küçük bir askeri birlikle kalan Romen Diyojen, daha fazla dayanamayıp yenilgiyi kabul etti ve askerleriyle birlikte yaralı vaziyette esir alındı.

    Malazgirt Savaşının Sonuçları

    Malazgirt Savaşından ağır bir yenilgiyle çıkan mağrur imparator, Sultan Alparslan’ın huzuruna geldiğinde utancından başını kaldıramıyordu. Alparslan, onun bu haline nezaketle karşılık verip oturttu ve teselli etti. Diyojen, savaş öncesi muazzam ordusuyla Türkleri yeneceğinden emin olduğunu, aksi bir ihtimali hiç düşünmediğini açıkça dile getirdi. Sultan Alparslan kendisine “Eğer zafer sizin olsaydı bana ne yapardın?” sorusunu sordu. Diyojen, açık konuşamayıp öldürtürüm diyemeyip sadece “Kamçılatırdım” cevabını verdi. Alparslan “Benim size ne yapacağımı düşünüyorsunuz?” sorusuna ise bir ümitle “Ya öldürtürsünüz, yahut İslam ülkelerinden birine esir gönderirsiniz. Mümkün görmüyorum ama beklide affedersiniz” şeklinde cevap verdi. Sultan Alparslan, yenilgiye uğramış bir imparatoru daha fazla aşağılamamak için kendisini Affetti ve ağır şartlarla bir antlaşma imzalattı.


    Romen Diyojen affedilmişti ancak ülkesine döndüğünde Türklerden görmediği hakaretlere uğrayıp öldürüldü. Yerine geçen yeni Doğu Roma İmparatoru 7. Mihail Selçuklular ile yapılan anlaşmayı kabul etmese de “Malazgirt Savaşı” Selçuklulara Anadolunun tapusunu vermişti. İlerleyen 20 yıl içerisinde hızla Anadolu içlerine göç hareketleri başlatılarak Türkleştirilen Anadolu, İç Asyadaki diğer Türk devletlerinin de göçleriyle bir Türk yurduna dönüştü.

  8. #58
    Avatar von Barbaros

    Registriert seit
    29.07.2004
    Beiträge
    12.209
    Nur zur Info.
    Hülagü war kein türkischer Khan,er war Mongole (Enkel von Dschinis Khan).
    Die Ilkhane waren mongolische Tengristen und wurden mit der Zeit islamisiert und assmiliert.

  9. #59

    Registriert seit
    24.07.2013
    Beiträge
    2.252
    Zitat Zitat von Barbaros Beitrag anzeigen
    Nur zur Info.
    Hülagü war kein türkischer Khan,er war Mongole (Enkel von Dschinis Khan).
    Die Ilkhane waren mongolische Tengristen und wurden mit der Zeit islamisiert und assmiliert.
    Ja und die Osmanen waren keine Türken Sultan Alparslan war auch kein Türke und sowas wie Türken gibt es überhaupt nicht blabla yunanlilar gibi konusuyorsun. Tengri ist ein National Türkischer Gott vergleich mal die Orhun Inschriften von Bilge Kagan und dem Koran du wirst Ähnlichkeiten finden.

  10. #60
    Avatar von Dr. Gonzo

    Registriert seit
    29.04.2012
    Beiträge
    10.633
    Zitat Zitat von der skythe Beitrag anzeigen
    Durch die Perser?
    Es waren eher die Araber mein Freund...
    Durch die Perser haben die nomadischen Türken einen Teil ihrer zivilisatorischen Vorzüge vermittelt bekommen.
    So isses nunmal. Sehr richtig.

    Lasst mal den Wiki scheiss und beobachtet die Ankunft der Türken im Nahen Osten genauer,Sie waren meiner Meinung nach schon viel früher in der Region zu besuch.
    Deine Meinung ist ja gut un schön aber im wissentschaftlichen Zusammenhang null und nichtig.

    Ja und die Osmanen waren keine Türken Sultan Alparslan war auch kein Türke und sowas wie Türken gibt es überhaupt nicht blabla yunanlilar gibi konusuyorsun. Tengri ist ein National Türkischer Gott vergleich mal die Orhun Inschriften von Bilge Kagan und dem Koran du wirst Ähnlichkeiten finden.
    Deine Ironie entspricht des öfteren der Wahrheit. Vielleicht solltest du deine eigen Meinung weg lassen und nur noch ironisch antworten.

Seite 6 von 15 ErsteErste ... 2345678910 ... LetzteLetzte

Ähnliche Themen

  1. Wer sind die 3 besten Fussballer aller Zeiten?
    Von jugo-jebe-dugo im Forum Sport
    Antworten: 40
    Letzter Beitrag: 15.01.2017, 20:52
  2. Die Dorier (Dorer) - Wer waren sie?
    Von Benutzername im Forum Geschichte und Kultur
    Antworten: 133
    Letzter Beitrag: 15.02.2009, 15:50
  3. wer labert die meiste sche*ße?
    Von pravoslavac im Forum Rakija
    Antworten: 18
    Letzter Beitrag: 09.09.2007, 11:12
  4. Wer sind die Bunjewatzen?
    Von Albanesi im Forum Politik
    Antworten: 20
    Letzter Beitrag: 20.07.2005, 21:04